Dwie komórki mają tworzyć jeden duży nagłówek, a pojedyncze pole trzeba nagle podzielić na kilka mniejszych części. Nie trzeba usuwać tabeli ani budować jej ponownie. Writer pozwala zmieniać strukturę istniejącej tabeli dokładnie tam, gdzie jest to potrzebne.
Do takich operacji służą funkcje Scal komórki oraz Podziel komórki. Pierwsza łączy kilka sąsiadujących pól w jedno większe. Druga wykonuje operację odwrotną i pozwala podzielić komórkę pionowo albo poziomo.
Warto jednak wiedzieć, co stanie się z tekstem, formatowaniem oraz szerokością pól. Przyjrzyjmy się temu krok po kroku.
Co oznacza scalanie komórek?
Scalanie polega na połączeniu kilku sąsiadujących komórek w jedną.
Wyobraź sobie tabelę z czterema kolumnami:
Produkt | Cena | Ilość | Wartość
Nad tymi kolumnami chcesz umieścić jeden wspólny tytuł:
Zestawienie sprzedaży
Zamiast wpisywać tytuł do jednej wąskiej komórki, możesz zaznaczyć cztery komórki pierwszego wiersza i scalić je.
Powstanie jedno szerokie pole zajmujące miejsce wszystkich wcześniej zaznaczonych komórek.
Jak połączyć komórki w LibreOffice Writer?
Najpierw zaznacz komórki, które chcesz połączyć.
Muszą to być komórki sąsiadujące ze sobą.
Następnie wybierz:
Tabela → Scal komórki
Writer utworzy z zaznaczonego obszaru jedną komórkę.
Oficjalna dokumentacja LibreOffice potwierdza, że polecenie łączy zawartość zaznaczonych komórek w jedno pole.
Jak zaznaczyć kilka komórek przed scaleniem?
Najprościej zrobić to za pomocą myszy.
Kliknij pierwszą komórkę i przeciągnij zaznaczenie przez pozostałe pola, które mają zostać połączone.
Dopiero po zaznaczeniu odpowiedniego obszaru użyj:
Tabela → Scal komórki
Jeżeli polecenie nie jest dostępne, sprawdź przede wszystkim, czy rzeczywiście zaznaczono więcej niż jedną komórkę.
Czy można scalać komórki w jednym wierszu?
Tak i właśnie w ten sposób funkcja jest wykorzystywana najczęściej.
Załóżmy, że masz cztery komórki:
Styczeń | Luty | Marzec | Kwiecień
Nad nimi chcesz utworzyć wspólny nagłówek:
Pierwsze miesiące roku
Dodaj odpowiedni wiersz, zaznacz cztery komórki i wybierz:
Tabela → Scal komórki
Następnie wpisz wspólny tytuł.
Tak przygotowany nagłówek od razu pokazuje czytelnikowi, że znajdujące się poniżej kolumny należą do jednej grupy.
Czy można scalać komórki pionowo?
Tak. Scalanie nie ogranicza się do komórek znajdujących się obok siebie w jednym wierszu.
Możesz zaznaczyć sąsiadujące komórki ułożone pionowo i również je połączyć.
Przydaje się to na przykład wtedy, gdy jedna kategoria obejmuje kilka kolejnych pozycji.
Zamiast powtarzać tę samą nazwę w każdym wierszu, możesz utworzyć większą komórkę obejmującą odpowiedni fragment tabeli.
Czy można połączyć większy obszar tabeli?
Możesz również zaznaczyć kilka sąsiadujących wierszy i kolumn.
Jeżeli zaznaczenie tworzy odpowiedni spójny obszar, Writer może przekształcić go w jedną dużą komórkę.
Takie rozwiązanie przydaje się między innymi przy formularzach.
Duże scalone pole może służyć jako miejsce na:
Uwagi
Komentarz
Opis
Podpis
W ten sposób nie musisz zmieniać układu całej tabeli.
Co dzieje się z tekstem podczas scalania komórek?
To bardzo ważne, szczególnie jeśli łączysz komórki, które nie są puste.
Writer łączy zawartość zaznaczonych pól w nowej komórce.
Nie należy więc zakładać, że tekst znajdujący się w pozostałych komórkach po prostu zniknie.
Po scaleniu sprawdź rezultat i w razie potrzeby uporządkuj tekst.
Co więcej, zgodnie z aktualną dokumentacją LibreOffice wynikowa komórka zachowuje formatowanie pierwszej komórki zaznaczonego obszaru.
Dlatego kolejność oraz sposób zaznaczenia mogą mieć znaczenie dla wyglądu rezultatu.
Jak sformatować scaloną komórkę?
Po połączeniu komórek możesz ją formatować tak samo jak inne pola tabeli.
Możesz zmienić:
kolor tła
obramowanie
wyrównanie tekstu
rozmiar czcionki
krój czcionki
odstępy
Przy nagłówkach szczególnie dobrze sprawdza się wyśrodkowanie tekstu oraz pogrubienie.
Jeżeli scalona komórka pełni funkcję głównego tytułu tabeli, warto również zastosować delikatne tło odróżniające ją od danych.
Jak rozdzielić komórkę w LibreOffice Writer?
Teraz wykonamy operację odwrotną.
Kliknij komórkę, którą chcesz podzielić.
Następnie wybierz:
Tabela → Podziel komórki
Pojawi się dodatkowe okno.
Możesz w nim określić liczbę nowych części oraz kierunek podziału.
Writer pozwala podzielić komórkę:
poziomo
lub
pionowo
Po zatwierdzeniu jedna komórka zostanie zastąpiona kilkoma mniejszymi polami.
Jak podzielić komórkę pionowo?
Podział pionowy tworzy komórki znajdujące się obok siebie.
Załóżmy, że masz jedno szerokie pole:
Dane kontaktowe
Chcesz podzielić je na dwie części:
Telefon | E mail
Kliknij komórkę.
Wybierz:
Tabela → Podziel komórki
Ustaw liczbę nowych komórek na:
2
Następnie wybierz podział pionowy.
Po zatwierdzeniu zamiast jednego szerokiego pola otrzymasz dwie komórki znajdujące się obok siebie.
Jak podzielić komórkę poziomo?
Podział poziomy tworzy pola jedno nad drugim.
Wyobraź sobie dużą komórkę przeznaczoną na dane adresowe.
Chcesz uzyskać dwa osobne pola:
Ulica
Miasto
Kliknij odpowiednią komórkę i przejdź do:
Tabela → Podziel komórki
Wpisz:
2
Następnie wybierz podział poziomy.
Writer podzieli dotychczasową przestrzeń na dwie części ułożone jedna nad drugą.
Jak podzielić komórkę na więcej niż dwie części?
Nie musisz ograniczać się do dwóch pól.
W oknie Podziel komórki możesz wskazać większą liczbę.
Załóżmy, że tworzysz harmonogram i potrzebujesz jednej komórki dla każdego z czterech tygodni miesiąca.
Wybierz:
Tabela → Podziel komórki
Następnie ustaw liczbę:
4
Wybierz właściwy kierunek podziału i zatwierdź.
Writer utworzy cztery mniejsze pola.
Jaka jest różnica między podziałem poziomym i pionowym?
Nazwy mogą początkowo powodować wątpliwości, dlatego warto zapamiętać prostą zasadę.
Przy podziale pionowym otrzymujesz dodatkowe pola obok siebie.
Przy podziale poziomym nowe pola układają się jedno nad drugim.
Jeżeli nie masz pewności, wykonaj operację na testowej komórce. Nieprawidłowy rezultat możesz natychmiast cofnąć.
Jak cofnąć nieudane scalanie lub dzielenie?
Użyj:
Ctrl + Z
To najszybszy sposób na cofnięcie ostatniej operacji.
Jeżeli więc przypadkowo połączysz niewłaściwe komórki albo wybierzesz zły kierunek podziału, nie próbuj od razu ręcznie naprawiać całej tabeli.
Cofnij zmianę i wykonaj ją ponownie.
Jak rozdzielić wcześniej scalone komórki?
Załóżmy, że wcześniej połączyłeś cztery komórki nagłówka, ale teraz chcesz ponownie zmienić jego strukturę.
Kliknij dużą scaloną komórkę.
Następnie wybierz:
Tabela → Podziel komórki
Określ liczbę części i kierunek.
Po zatwierdzeniu Writer utworzy nowe pola wewnątrz wskazanego obszaru.
Warto jednak pamiętać, że nie jest to mechanizm przywracania całej wcześniejszej struktury tabeli wraz z jej poprzednią zawartością i formatowaniem.
Jeżeli zależy Ci na dokładnym cofnięciu świeżo wykonanego scalenia, bezpieczniejszym rozwiązaniem jest Ctrl + Z.
Scalanie komórek a szerokość kolumn
Scalenie nie oznacza usunięcia struktury pozostałej części tabeli.
Załóżmy, że tabela ma cztery kolumny, ale pierwszy wiersz został połączony w jeden nagłówek.
W kolejnych wierszach nadal mogą znajdować się cztery oddzielne komórki.
Dzięki temu można tworzyć wielopoziomowe nagłówki bez przebudowywania całej tabeli.
To jedna z największych zalet scalania.
Jak zrobić nagłówek obejmujący całą tabelę?
Załóżmy, że tabela ma pięć kolumn.
Dodaj na początku dodatkowy wiersz.
Zaznacz wszystkie pięć komórek tego wiersza.
Wybierz:
Tabela → Scal komórki
Następnie wpisz:
Raport sprzedaży
Wyśrodkuj tekst i zastosuj pogrubienie.
Możesz również zmienić kolor tła.
W rezultacie powstanie jeden szeroki nagłówek, natomiast pozostałe wiersze nadal zachowają pięć osobnych kolumn.
Jak zrobić nagłówek dwupoziomowy?
Scalanie komórek świetnie sprawdza się przy bardziej rozbudowanych tabelach.
Załóżmy, że cztery kolumny zawierają:
Styczeń | Luty | Marzec | Kwiecień
W wierszu powyżej zaznacz te cztery komórki.
Następnie wybierz:
Tabela → Scal komórki
Wpisz:
Sprzedaż miesięczna
Otrzymujesz dwa poziomy informacji.
Na pierwszym poziomie znajduje się ogólna kategoria, a poniżej szczegółowe miesiące.
Takie rozwiązanie jest znacznie czytelniejsze niż wielokrotne powtarzanie tej samej informacji.
Jak wykorzystać dzielenie komórek w formularzu?
Wyobraź sobie formularz zawierający szeroką komórkę:
Dane klienta
Chcesz podzielić tylko ten fragment na:
Imię | Nazwisko | Telefon
Nie musisz dodawać trzech kolumn do całej tabeli.
Kliknij odpowiednią komórkę.
Wybierz:
Tabela → Podziel komórki
Ustaw trzy części oraz podział pionowy.
Pozostała struktura tabeli może pozostać bez zmian.
Właśnie dlatego funkcja dzielenia komórek jest szczególnie przydatna przy tworzeniu formularzy.
Jak wykorzystać scalanie w cenniku?
Załóżmy, że produkty zostały podzielone na kilka kategorii.
Pierwsze trzy pozycje należą do kategorii:
Monitory
Kolejne cztery do:
Klawiatury
Zamiast wpisywać nazwę kategorii przy każdym produkcie, możesz połączyć odpowiednie komórki pionowo.
Powstanie jedna większa komórka obejmująca kilka pozycji.
Czytelnik od razu zobaczy, które produkty należą do danej grupy.
Kiedy nie warto scalać komórek?
Scalanie jest przydatne, ale nie powinno zastępować prawidłowej struktury tabeli.
Jeżeli każda druga komórka ma inny rozmiar, tabela szybko staje się trudna do edycji.
Problemy mogą pojawić się również wtedy, gdy później chcesz dodawać wiersze, zmieniać szerokości kolumn lub intensywnie przetwarzać dane.
Dlatego scalanie najlepiej stosować tam, gdzie rzeczywiście poprawia hierarchię informacji.
Dobrym przykładem są nagłówki, kategorie oraz większe pola formularzy.
Scalanie komórek a sortowanie danych
Jeżeli tabela służy przede wszystkim do przechowywania i sortowania danych, zachowaj możliwie regularną strukturę.
Każdy wiersz powinien reprezentować jeden rekord, a poszczególne kolumny konkretne rodzaje informacji.
Duża liczba scalonych komórek może utrudniać późniejszą pracę z takim zestawieniem.
W tabelach przeznaczonych głównie do prezentacji danych scalanie może natomiast znacznie poprawić wygląd nagłówków.
Writer czy Calc przy bardziej skomplikowanych tabelach?
Writer bardzo dobrze radzi sobie z tabelami będącymi elementem dokumentu tekstowego.
Możesz tworzyć nagłówki, scalać komórki, dzielić pola, zmieniać obramowanie oraz przygotowywać formularze.
Jeżeli jednak tabela służy głównie do obliczeń i analizy dużej ilości danych, wygodniejszy będzie LibreOffice Calc.
W arkuszu również można scalać komórki, ale przede wszystkim otrzymujesz narzędzia stworzone do pracy z danymi, formułami oraz obliczeniami.
W Writerze warto natomiast pozostać wtedy, gdy tabela jest integralną częścią raportu, umowy, instrukcji, formularza lub innego dokumentu tekstowego.
Najczęstsze błędy podczas scalania komórek
Pierwszym błędem jest łączenie pól bez sprawdzenia ich zawartości.
Jeżeli zaznaczone komórki zawierają tekst, po scaleniu sprawdź rezultat i uporządkuj zawartość.
Drugim problemem jest zbyt częste stosowanie scalania. Tabela z wieloma nieregularnymi obszarami może być efektowna wizualnie, ale znacznie trudniejsza w późniejszej edycji.
Kolejna pomyłka dotyczy kierunku dzielenia. Jeżeli chcesz otrzymać pola obok siebie, potrzebujesz podziału pionowego. Jeśli mają znaleźć się jedno nad drugim, wybierz podział poziomy.
Warto również pamiętać, że zwykłe dzielenie dużej komórki nie zawsze odtworzy dokładnie wcześniejszy układ. Jeżeli właśnie wykonałeś błędne scalenie, najlepiej od razu użyć Ctrl + Z.
Jak połączyć lub rozdzielić komórki w LibreOffice Writer najszybciej?
Jeżeli potrzebujesz tylko krótkiej instrukcji, zapamiętaj dwie ścieżki.
Aby połączyć pola, zaznacz sąsiadujące komórki i wybierz:
Tabela → Scal komórki
Aby podzielić pole, ustaw w nim kursor i wybierz:
Tabela → Podziel komórki
Następnie określ liczbę części oraz kierunek podziału.
To wystarczy do wykonania większości podstawowych operacji.
Scalanie i dzielenie komórek w LibreOffice Writer pozwala znacznie swobodniej projektować tabele bez tworzenia ich od początku. Kilka sąsiadujących komórek możesz przekształcić w jedno duże pole, natomiast pojedynczą komórkę podzielić na kilka mniejszych części.
Do łączenia służy polecenie Tabela → Scal komórki. Przy dzieleniu użyj Tabela → Podziel komórki, a następnie określ liczbę nowych pól oraz kierunek podziału.
Scalanie najlepiej wykorzystywać przede wszystkim przy nagłówkach, kategoriach i formularzach. Jeżeli natomiast tabela będzie później intensywnie sortowana lub przetwarzana, warto zachować możliwie regularny układ wierszy i kolumn.
Dzięki rozsądnemu wykorzystaniu obu funkcji możesz stworzyć czytelną tabelę dopasowaną do zawartości, a jednocześnie zachować wygodną możliwość jej dalszej edycji.
